logo we have the choice

When the world needs us to sit together, listen and connect

29mrt '17

Column – Editorial Rector VUB Caroline Pauwels in De Tijd

Let’s sing this song for Linda, Mustapha, Jean-Pierre, Fatima, Michel and Paul. Zo begint Arno zijn lofzang op Brussel, zijn en mijn bastaardstad die te klein is om een wereldstad te zijn, maar wel groot genoeg om de wereld in het klein te zijn. En dat is niet zonder gevaar, is gebleken.

Is de stad waar ik leef, woon en werk fundamenteel veranderd door de terroristische aanslagen van precies een jaar geleden? Is het überhaupt mogelijk om 22 maart 2016 in één adem te noemen met iets positiefs?

Ja, dat kan. Het is zelfs noodzakelijk. We hebben de voorbije weken tal van positieve verhalen kunnen lezen, beluisteren en bekijken die de aanslagen als rode draad hebben, maar die in schril contrast staan met de morbide motieven van de daders. Neem nu Kristin Verellen. Zij verloor haar levenspartner Johan bij de aanslag in metrostation Maalbeek. Het verdriet was immens, maar toch kiest ze niet voor de weg van wrok en wraak. Integendeel, ze is de drijvende kracht achter een bijzonder project, de Cirkels.

Het begon …

Lees het hele artikel hier

foto: Saskia Vanderstichele

24mrt '17

Viert de liefde: Getuigenis Kristin Verellen

22 maart
Dit is ook m’n verjaardag
Op eerste gezicht is er niets te vieren
En toch viert de liefde

De liefde
Het broze en onbreekbare lijntje dat ons verbindt met onze geliefden tot over de dood
De liefde die me nog dagelijks doet breken… in tranen
De liefde die me toch weer doet opstaan, met meer kracht dan er in dit lijf is
De liefde die ons uit onze schuilplaatsen doet komen om ons verdriet en hoop met elkaar te delen
De liefde die maakt dat we in elkaars ogen kunnen kijken en daar naast de ander ook onszelf zien
De liefde die maakt dat we elkaar kunnen ontmoeten over de verschillen heen
De liefde die maakt dat we gewoon ons zelf kunnen zijn, en zo ook de andere anders laten zijn.
Want zonder verschil geen echte ontmoeting. En zonder ontmoeting geen liefde.
De liefde ook die ons uit onze huizen doet komen om samen te komen in cirkels

Cirkels waarin we luisteren naar ons hart en onze stem laten horen
Cirkels waarin we ons zelf terugvinden in contact met elkaar en met de  stilte in ons en rondom ons
Cirkels waarin we ons herinneren dat samenzijn er is om ons te helen en niet om ons kapot te maken

We zijn geboren verbonden met de andere. In het begin zelfs één met onze moeder.

Het leven leert ons eerst autonoom te worden, en dan te leven in verbondenheid met elkaar.
Soms lijkt het dat we beide zaken kwijt zijn. Dat we terug hebben te leren onze autonomie te herwinnen en in verbondenheid de weg van ons leven te gaan.

Zodat het afscheid op het einde ons niet scheidt.
Zodat er in de zucht tussen geboorte en dood, een beetje liefde kan zijn en mag blijven.

Als we niet de keuze hadden over waar en hoe we op deze wereld zijn gekomen, dan hebben we alvast de keuze over hoe we onze weg naar het einde maken en welke herinnering we achterlaten bij de anderen.
Ja, we hebben de keuze.

Ik nodig jullie uit om elkaar en jezelf te onmoeten in één van de komende verbindende Cirkels van We have the choice.

21mrt '17

Speech Kristin Verellen in het kader van Odisee Filosofisch Diner

Goedeavond,

De vorige 2 dagen was ik zonder stem. De stilte na een intens jaar met het verwerken van het verlies van Johan m’n man en het mee werken aan het tot stand brengen van de burgerbeweging van De Cirkels – We have the choice. Ik kraak en ik piep nog en ik moet eigenlijk m’n mond houden. Maar ik wil het toch proberen om m’n stem even te laten horen. Omdat ik belangrijk vind wat ons hier bijeen brengt. En omdat ik weet dat andere mensen klaar staan om over te nemen als het plots beeld zonder geluid wordt.

En eigenlijk gaat het hier juist over, dit is het begin van elke positieve verandering. Je innerlijke stem zelf te horen en dan te laten horen zelfs als het moeilijk is.

Dat heb ik zelf ervaren toen mijn en onze wereld overhoop werd gehaald een jaar geleden. Het was een voldoende tragische gebeurtenis om in onze holen te kruipen en de deur toe te doen.

En toch … toen we met vrienden, familie en getroffenen in de chaos na de aanslagen bijeen kwamen om stil te staan in elkaars gezelschap in een Cirkel, om onze stem te laten horen, ons hart te laten spreken, onze tranen te laten rollen en het ondeelbare te delen, heb ik gemerkt dat dit openhartig samenzijn voldoende was om terug lichtheid, hoop en veerkracht, richting en onverwachte steun te krijgen.

Als bij wonder bracht het ieder terug midden in zijn of haar leven, met het besef dat we hierin een verschil kunnen maken.

Wat er ons ook overkomt, we hebben steeds de keuze welke impact we het op ons laten hebben en hoe we er mee omgaan. We hebben de keuze om de verandering te zijn die we willen zien in de wereld. We have the choice & Be the change you wish to see in the world. Deze twee boodschappen nodigen ons uit om te starten bij ons zelf, in plaats van te filosoferen, te fulmineren, te projecteren op anderen of ons op te sluiten in een slachtoffergevoel.

Het enige waar we in wezen iets over te zeggen hebben en wat we kunnen veranderen is ons zelf en de manier waarop we in de wereld zijn. Als ieder voor zich dit met de kwaliteit van zijn of haar aanwezigheid in de wereld zet en in contact brengt met anderen, begint er automatisch een beweging bij sommigen die op z’n beurt een beweging losmaakt bij anderen, en zo verder. Zoals de Cirkels die uitdeinen in het water.

Want ja, we hebben de keuze

Of we stappen in de neerwaartse spiraal van geweld die geweld oproept. Of in de opwaartse spiraal van geweld die liefde ontketent.
 Liefde die alles overstijgt. En neen, we zijn niet machteloos ook al voelen we ons vaak zo, wees gerust… ik ook. Kwetsbaar, onzeker en machteloos. Geïnspireerd door de verhalen die gedeeld worden in onze Cirkels schreef ik het volgende:

We voelen ons machteloos
en niet bij machte om met dit gevoel om te gaan

Machteloos op zovele manieren
Machteloos omdat we een dierbare hebben verloren
Machteloos omdat we een dierbaar deel van ons lichaam hebben verloren
Machteloos omdat we een dierbaar beeld van onszelf hebben verloren
Machteloos omdat we een illusie van geluk, zekerheid of comfort hebben verloren
Machteloos omdat we de droom van een multi-culturele samenleving kwijt zijn
Machteloos omdat we niet weten hoe we ons tot onze emoties kunnen verhouden
Machteloos omdat we niet weten hoe anderen te vertellen over onze emoties
Machteloos omdat we onze emoties wegstoppen tot het ongecontroleerd naar buiten komt
Machteloos omdat we slachtoffer zijn en hierin ook willen erkend worden
Machteloos omdat we slachtoffer zijn maar niet hiertoe willen herleid worden
Machteloos omdat we het overleefd hebben, maar anderen niet
Machteloos omdat we ons beschaamd voelen van niet meer te hebben gedaan
Machteloos omdat we ons schuldig voelen van ook nu niet meer te kunnen doen
Machteloos omdat we niet weten wat we aan onze kinderen kunnen vertellen en hoe we hen nog kunnen beschermen
Machteloos omdat we niet meer zorgeloos over straat lopen en tevens weten dat niets of niemand ons kan beschermen
Machteloos omdat we nu weten waar het begint, maar nog niet waar het stopt
Machteloos omdat we het gevoel hebben dat zij die ons zouden moeten besturen en leiden, ons som misleiden en aan ons lot over laten
Machteloos omdat het in andere landen niet echt beter lijkt te gaan
Machteloos omdat het leven gewoon verder gaat en wij er nog niet klaar voor zijn
Machteloos omdat we meer ondergaan en minder kiezen dan we willen
Machteloos ook omdat we ondanks alles proberen in onze kracht te staan en te blijven kiezen voor een menswaardig bestaan

Zo machteloos dat we als mens misschien terug bij onze kracht kunnen komen?

Beste mensen, als we erin slagen ondanks onze machteloosheid of misschien wel dankzij onze machteloosheid toch te durven kiezen voor de liefde, dan krijgen we terug macht over ons eigen leven. Laat ons zijn wie we willen worden, als mens en als samenleving.

Kristin Verellen – 16.3.17 – Filosofisch diner / Odisee Hogeschool

9mrt '17

Interreligieuze Brunch

Een prachtig initiatief van Noufissa en Mohamed Bouchrif: regelmatig nodigen ze bij hen thuis mensen van verschillende culturen en geloofsovertuigingen uit voor een gezellige brunch. Noufissa’s beschrijving van de bijeenkomst op 7 maart 2017 (waar Kristin, Stien, Igor en Fatima van Circles – We have the choice op aanwezig waren) slaat de nagel op de kop:

” Het was een magische ontmoeting met mensen die zich inzetten voor dialoog en samen leven, met mooi en ontroerende getuigenissen.”

9mrt '17

Boek ‘Jihad van liefde’ – Mohamed El Bachiri, David van Reybrouck

De Bezige Bij

Mohamed El Bachiri is een Marokkaanse Belg, moslim en Molenbekenaar. Hij is ook de man van Loubna Lafquiri, zijn grote liefde en moeder van zijn kinderen, die op 22 maart 2016 bij de aanslagen in Brussel om het leven is gekomen. Zijn liefdevolle speech in het tv-programma De Afspraak eind december beroerde miljoenen en werd het meest bekeken filmpje ooit op de Vlaamse televisie.

In Een jihad van liefde – opgetekend door David Van Reybrouck – praat Mohamed over zijn jeugd in Molenbeek, de liefde voor zijn vrouw en zijn leven na de aanslagen. Als eerbetoon aan zijn vrouw buigt Mohamed het leed dat hem is aangedaan op moedige en veerkrachtige wijze om in een boodschap van liefde en medemenselijkheid, waarbij hij westerse moslims oproept tot een meer humanistische benadering van de islam. Het resultaat is een sobere tekst van een ongelooflijke wijsheid.

Mohamed El Bachiri, David van Reybrouck, ‘Jihad van liefde’, Uitgeverij: De Bezige Bij,  ISBN 9789023471622

David Van Reybrouck (1971) is cultuurhistoricus, archeoloog en schrijver van non-fictie, theater en poëzie. Voor Congo ontving hij de Libris Geschiedenisprijs, de AKO Literatuurprijs, de J. Greshoff-prijs en de Prix Médicis 2012. In 2014 ontving hij de Gouden Ganzenveer. In datzelfde jaar werd Tegen verkiezingen bekroond met de Henriëtte Roland Holst-prijs.

3mrt '17

Circles – We have the choice is een vzw/asbl

U hebt het ongetwijfeld al opgemerkt, ons gloednieuwe logo. Achter het beeld en de naam zit nu ook een tweetalige vzw/asbl, met in de Raad van Bestuur Kristin Verellen, Stien Michiels, Jean Verstraete, Karen Van Heuckelom, Igor Byttebier, Joris Rossie, An Verelst en Fatima Zibouh. En daarachter uiteraard ook een pak vrijwilligers die ons steunen in het waarmaken van onze doelen en dromen.

Meer informatie over hoe u ons kan steunen vindt u hier.

Go to Top