logo we have the choice

When the world needs us to sit together, listen and connect

13Feb '18

Ambassadors for Peace 2017

Kristin Verellen & Circles – We have the choice, Christophe Busch & Kazerne Dossin and Mohamed El Bachiri are the new Ambassadors for Peace, an initiative of Pax Christi Vlaanderen. On Thursday 14 december 2017 they will be honoured in Brussels.

Read more (in Dutch)

13Feb '18

Price of Photography Johan Van Steen

We have received the amazing news that the “scholengroep Brussel” has created a ‘Johan Van Steen Price of Photograhy. It is open to all students Photography who study in an institution in the Capital Region of Brussels. The themes are peace, love and tolerance.
More information on www.scholengroepbrussel.be 

(image: Johan Van Steen)

29Mar '17

Column – Editorial Rector VUB Caroline Pauwels in De Tijd

The article is in Dutch.

Let’s sing this song for Linda, Mustapha, Jean-Pierre, Fatima, Michel and Paul. Zo begint Arno zijn lofzang op Brussel, zijn en mijn bastaardstad die te klein is om een wereldstad te zijn, maar wel groot genoeg om de wereld in het klein te zijn. En dat is niet zonder gevaar, is gebleken.

Is de stad waar ik leef, woon en werk fundamenteel veranderd door de terroristische aanslagen van precies een jaar geleden? Is het überhaupt mogelijk om 22 maart 2016 in één adem te noemen met iets positiefs?

Ja, dat kan. Het is zelfs noodzakelijk. We hebben de voorbije weken tal van positieve verhalen kunnen lezen, beluisteren en bekijken die de aanslagen als rode draad hebben, maar die in schril contrast staan met de morbide motieven van de daders. Neem nu Kristin Verellen. Zij verloor haar levenspartner Johan bij de aanslag in metrostation Maalbeek. Het verdriet was immens, maar toch kiest ze niet voor de weg van wrok en wraak. Integendeel, ze is de drijvende kracht achter een bijzonder project, de Cirkels.

Het begon …

Read the full article here

foto: Saskia Vanderstichele

24Mar '17

Testimomy Kristin Verellen

22 maart
Dit is ook m’n verjaardag
Op eerste gezicht is er niets te vieren
En toch viert de liefde

De liefde
Het broze en onbreekbare lijntje dat ons verbindt met onze geliefden tot over de dood
De liefde die me nog dagelijks doet breken… in tranen
De liefde die me toch weer doet opstaan, met meer kracht dan er in dit lijf is
De liefde die ons uit onze schuilplaatsen doet komen om ons verdriet en hoop met elkaar te delen
De liefde die maakt dat we in elkaars ogen kunnen kijken en daar naast de ander ook onszelf zien
De liefde die maakt dat we elkaar kunnen ontmoeten over de verschillen heen
De liefde die maakt dat we gewoon ons zelf kunnen zijn, en zo ook de andere anders laten zijn.
Want zonder verschil geen echte ontmoeting. En zonder ontmoeting geen liefde.
De liefde ook die ons uit onze huizen doet komen om samen te komen in cirkels

Cirkels waarin we luisteren naar ons hart en onze stem laten horen
Cirkels waarin we ons zelf terugvinden in contact met elkaar en met de  stilte in ons en rondom ons
Cirkels waarin we ons herinneren dat samenzijn er is om ons te helen en niet om ons kapot te maken

We zijn geboren verbonden met de andere. In het begin zelfs één met onze moeder.

Het leven leert ons eerst autonoom te worden, en dan te leven in verbondenheid met elkaar.
Soms lijkt het dat we beide zaken kwijt zijn. Dat we terug hebben te leren onze autonomie te herwinnen en in verbondenheid de weg van ons leven te gaan.

Zodat het afscheid op het einde ons niet scheidt.
Zodat er in de zucht tussen geboorte en dood, een beetje liefde kan zijn en mag blijven.

Als we niet de keuze hadden over waar en hoe we op deze wereld zijn gekomen, dan hebben we alvast de keuze over hoe we onze weg naar het einde maken en welke herinnering we achterlaten bij de anderen.
Ja, we hebben de keuze.

Ik nodig jullie uit om elkaar en jezelf te onmoeten in één van de komende verbindende Cirkels van We have the choice.